Categorieën
Geen categorie

Een eetstoornis en de relatie tussen ouders

Wanneer er iemand binnen het gezin een eetstoornis heeft dan heeft dat invloed op alle gezinsleden.

Ook wij hebben dat ervaren. Ieder eetmoment brengt spanning met zich mee en de zorgen rondom eet-en beweeggedrag zijn groot.
Ieder gesprek dat wij nog voerden als man en vrouw ging over de situatie thuis. Er was geen ruimte meer voor ons.
Toen Mark ook nog eens (noodgedwongen) een andere baan kreeg en veel nacht- en weekenddiensten draaide, was het hek helemaal van de dam. Ik werkte lange dagen thuis en als ik klaar was dan ging hij naar zijn werk. Als we even tijd samen hadden, dan lagen de agenda’s naast elkaar om te kijken wie de komende week mee kon naar afspraken met diëtiste, kinderarts en hulpverlening.
Ik had ook regelmatig het gevoel dat we elkaars taal niet meer spraken. Als we net een moeilijk gesprek hadden gehad bij de hulpverlening of er was thuis iets voorgevallen, dan zat ik puur in mijn emoties. Wilde dan even helemaal niets meer, alleen maar voelen, huilen, wegkruipen, verstoppen.
Mark reageerde heel anders. Hij zette meteen zijn schouders eronder en bedacht oplossingen. Hij kon niets met mijn heftige emoties en ik kon niets met zijn oplossingsgerichte mind.
We raakten elkaar volledig kwijt doordat we zo anders met de situatie omgingen.
We groeiden als een raket uit elkaar en dat was voor niemand goed.

Inzicht geeft uitzicht

Nu gebeurt dit in iedere relatie wel eens, dat je elkaar een soort van even kwijt bent, maar als de situatie lang duurt is dat allesbehalve goed.
Wij hebben hulp gezocht om elkaar weer terug te vinden en daar zijn we  allebei tot op de dag van vandaag dankbaar voor.
Helaas zie ik het in veel gezinnen anders gaan en lukt het de ouders niet elkaar weer terug te vinden.

Wat mij heel erg geholpen heeft in die tijd is inzicht. Ieder gaat anders om met de situatie en er is geen goed en geen fout. Alleen al dat inzicht heeft zoveel rust gegeven. Dat inzicht gun ik jou ook, dus lees vooral verder!

Een stukje theorie

Er zijn twee verschillende stijlen om met een moeilijke langdurige situatie om te gaan. Dat is de instrumentele stijl en de intuïtieve stijl.
Bij de intuïtieve stijl (veelal bij moeders) worden de emoties van verdriet, machteloosheid, ongeloof en angst héél intens gevoeld. De gevoelens zijn zó sterk dat ze het denken overheersen. Om met deze gevoelens om te kunnen gaan, heeft zij nodig dat er ruimte is om over haar gevoelens te praten, zoekt ze graag steun bij lotgenoten en wil ze ook haar ervaringen delen.
Bij moeders zie ik dat ze vaak slecht in hun energie zitten. Door alle heftige emoties raken zij uitgeput.

Bij de instrumentele stijl (veelal de vaders) ligt de focus meer op het denken en zijn de emoties minder intens. Vaders kijken meer oplossingsgericht en passen zich makkelijker aan aan een nieuwe situatie. Zij zetten hun verdriet om in actie waardoor hun verdriet en angst minder zichtbaar zijn. Mannen voelen zich eerder boos, gefrustreerd, doordat ze geen grip kunnen krijgen op de situatie.
Mannen worden vaak erg actief, bijna opgejaagd. Ze hebben het gevoel dat wanneer ze niets doen helemaal de controle verliezen.

Nogmaals, er is geen goed en fout. Er is slechts een verschil van omgaan met een heftige situatie. Belangrijk is wel te weten dat deze verschillen er zijn. De intuïtieve stijl wordt vaak door de omgeving wel herkend wanneer iemand in een moeilijke situatie verkeert, maar de instrumentele stijl meestal niet.

Je kunt je voorstellen wanneer je als partners een verschillende stijl hebt, dit tot spanningen en onbegrip kan leiden. Vanuit de intuïtieve stijl kun je het gevoel krijgen dat je partner niet betrokken is, het hem bijna koud laat, hij zijn verdriet verdringt.
Vanuit de instrumentele stijl is het heel erg moeilijk te zien dat je partner zijn emoties zó heftig uit, en is het lastig te begrijpen dat de ander dit zó nodig heeft.

Blijf elkaar écht zien

Het is dus voor jullie als partners belangrijk te weten dat er twee verschillende stijlen zijnzodat jullie opzoek kunnen gaan naar waarin jullie elkaar aanvullen, waarin jullie gelijk denken en voelen, of juist héél verschillend.
De verschillende stijlen kunnen een meerwaarde zijn als jullie elkaar kunnen zien als aanvulling op elkaar, en de gelijkenissen die er ook zijn als bron van empathie en herkenning.

Ook hier is het sleutelwoord blijf praten met elkaar. En dan niet alleen over de situatie thuis, maar vooral om wat het met je doet. Dan zul je er al snel achter komen dat je beide dezelfde zorgen en angsten hebt. Vandaar uit kun je gaan zoeken wat ieder van jullie nodig heeft. Blijf investeren in elkaar, ga weer eens samen iets leuks doen, al is het maar een kopje koffiedrinken. Het is voor ieder gezinslid enorm belangrijk dat de basis zo stabiel mogelijk blijft.

Kun je hierbij wat hulp gebruiken dan kunnen we er samen eens over babbelen.
Je kunt me mailen (info@coachingvanharttothart.nl) of bellen (0615664325) voor een afspraak.

Warme groet, Moniek Gordijn
Coaching van hart tot hart

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.